خاطرات کهن مهاباد اصفهان

‍ ماوشماچقدر هضم این دنیا برای مان سخت می شود اگر شما نباشیدشما را روی طاقی چشم ها باید گذاشت.ما به شما محتاجیم ،به گرمای دستان تان، به نور چشمان ،به برکت حضورتان...آی آدمیزاد ما تا آخر این راه به شما دچاریم برای پشت سرگذاشتن لحظه ی غم ،برای تقسیم شادی ،برای لمس زندگی...دنیای بدون شما را تصور کردم تاریک و سرد و وحشتناک...انسان ها اگر چیزی نمی گویند چون مغرورند یا شاید درگیر زندگی...و فکر می کنند که تنهایی هم می توانند ..اما هیچ انسانی بی شما دوام نمی آوردشما را باید حرمت نگه داشت، دوست داشت و نر...

ادامه مطلب