ماوشما

‍ ماوشما

چقدر هضم این دنیا برای مان سخت می شود اگر شما نباشید
شما را روی طاقی چشم ها باید گذاشت.
ما به شما محتاجیم ،به گرمای دستان تان، به نور چشمان ،به برکت حضورتان...
آی آدمیزاد ما تا آخر این راه به شما دچاریم برای پشت سرگذاشتن لحظه ی غم ،برای تقسیم شادی ،برای لمس زندگی...
دنیای بدون شما را تصور کردم تاریک و سرد و وحشتناک...
انسان ها اگر چیزی نمی گویند چون مغرورند یا شاید درگیر زندگی...و فکر می کنند که تنهایی هم می توانند ..اما هیچ انسانی بی شما دوام نمی آورد
شما را باید حرمت نگه داشت، دوست داشت و نرنجانید...
شما را دوست داشتن بعنوان صاحبخانه یا مستاجر، نانوای محل ، راننده تاکسی، آرایشگر ،معلم ،همکلاسی، همسایه، ،همشهری، همسفر،رفیق، اعضای خانواده و...

هر منیّتی برای پشت سر گذاشتن ودرک این دنیا به همراهی ،همدلی همزادهایش دل گرم است.
قدر شما را باید داشت در این دو روزه دنیا...
که حل نمی شود مسئله‌ ها جز با شما!

وعده بهشت رفتن هم با حال آدمی سازگار نیست اگر تنها باشد که آن بهشت عین جهنم است!
الهی مدد از تو ،مواظب آدمیزاد باشی و باشیم . او به تنهایی از پس تنهایی اش برنمی آید. دور وبرش را پر کن از آدم های مهربان، خوش قلب، آرام بخش، دوست داشتنی، دست گیر و...
الهی از اول تا آخرش به امید تو .
صبح شما بخیر.حال دلتون خوش.
✍علیرضااشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...