( زیبای ری)

( زیبای ری)

آنقدر گفتی زِ مستی، با من ای زیبای ری
عاقبت نوشیدم از ، چشمانِ مستَت جامِ می

چون شُدم مخمورِ آن ، چشمانِ شهلا از شراب
شاعری را پیشه کردم، با تو ای! فرخنده پی

دل ببریدم ز غیر و چون سپردم دست تو
شد برایم همچو فروردینِ خرّم ،ماه دی

دلبری کردی ز من ،منهم برایت عاشقی
کی ! چنین عیشی نموده در جهان، جمشید کی

گر نباشی همنشینم، زندگی بی حاصل است
بی تو ای زیبا! نمی ارزد پشیزی ،ملک ری

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...