(مدّعی)

(مدّعی)

وقتی چو ابری نیّتِ باران نداری
جایی تو در اندیشه ی دهقان نداری...

بر تن مپوشان جامه ی مردانگی را
چون قامتی، شایسته ی مردان نداری

دایم تظاهر از لَبِ خشکِ تو جاریست
اما دریغا! یک نَمِ ،ایمان نداری

جامی نمی آری! قدح را مشکن از ما
زیرا که جا ، در حلقه ی مستان نداری

ای مدّعی! دنیای تو همچون حباب است
مانندِ مردابی، غَمِ طوفان نداری

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...