(دلبری )

دلبری دارم، نمک میریزد از چشمانِ او
برده دل ازمن به غارت، غنچه ی خندانِ او

در کویرستانِ دنیایی، چنین بی عاطفه
او زلیخا باشد و من ،یوسفِ کنعانِ او

سر چو بگذارم به پایش ، جان کُند قربانِ من
میکشم باری خجالت، ز این همه احسانِ او

چون تماشایش کنم، احوالِ من نیکو شود
گاهِ دلتنگی بُود، منزلگهم دامانِ او

سهمِ من از مالِ دنیا ،یک دلِ شوریده است
کرده ام آن را غلامش، تا بَرَد فرمانِ او

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...