(بی کسی)

(بی کسی)

کس به کس اینجا محبّت را نمی دارد روا
بر رفیقان و عزیزانی به مانند شما

بی جهت دل بر وفاداریِ این مردم مبند
خانه ویران گشته اینجا از جفا کاریِ ما

دل اگر دادی به ایشان، غرقه از خون می شود
رسمشان این است و محرومند ، از مهر و وفا

عشق در افکارشان یک واژه ی بیگانه است
همچو گل ، پژمرده حسّ ِ عاشقی در سینها

نا اُمیدت می کند، هر کس که فکرش را کُنی
غیرِ آن یکتای بی همتای ما...یعنی خدا

آنچه را گفتم بُود یک قطره از دریای درد
گر نداری باورم،این گوی و این میدان ، بیا

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...