(ناز)

(ناز)

باز می آیی به مهمانیِ چشمانم بناز
باز می خوانی به گوشم نغمه هایی دلنواز

باز بازی می کنی با این دلم چون کودکی
کَز هوس بر سیبِ سرخی می زَند یکباره گاز

میبری دل از من و بی من به دریا میزنی
گرچه می دانی که می دارم به آغوشت نیاز

روی ماهت را بپوشانی به دستت در قنوت
میکنی دایم اقامه پیشِ چشمانمنماز

گر چه تکلیفی ندارم در چنین کش واکشی
لیک دلبستم که شاید! عشق گردد چاره ساز

ای صدایت آشنا همچون تپش در قلبِ من
این بدان عاشق چو گُل عمرش نمی باشد، دراز

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...