(پاییز)

(پاییز)

پاییز آمد،اُفتان و خیزان
یک بارِ دیگر،پیش از زمستان

منهم برایش، خواندم ترانه
با صوتِ دلکش،در کُنجِ ایوان

گفتم غزلها،در وصفِ حالش
دل را سپردم،بر دستِ باران

در آن هیاهو ،برگی زِ شاخه
افتاد و گفتا،با چشمِ گریان

ای آنکه اینک،گشتی غزل خوان
بیهوده دلخوش،منشین به سامان

هر چند زیبا،پاییز باشد
اما! نباشد،همچون بهاران

من روزگاری،سرسبز بودم
سرسخت و سرکش،در باد و طوفان

اما فتادم،اینک به پایت
در کوچه باغی،غمگین و لرزان

تا با نگاهی،بر من بدانی
دنیا ندارد،مهری به خوبان

این را چو گفتا،بادی به ناگه
بنمود او را،از دیده پنهان

گفتارِ تلخش،خون بر دلم زد
او رفت و منهم،ماندم پریشان

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...