(شب)

(شب)

وقتِ دلتنگی ، سکوتِ شب چه زیبا می شود
عشق میخواند غزل، اندیشه دریا می شود

آسمانی را که خیره مانده ای بر قامتش
بومِ نقاشیِ چشمِ شوخِ لیلا می شود

میبرد با خود تو را مهتاب تا اعماقِ ماه
قلبِ عاشق پیشه ات، یکباره شیدا می شود

نم نمک از کُنجِ چشمت اشک می آید به جوش
شورِ شیرین در دلِ فرهاد پیدا می شود

شب برایت می سراید شعرِ تنهایی خویش
عقده ها از سینه ی دریایی ات وا می شود

با سکوتی مثلِ یک فریاد در پژواکِ درد
شعر شب در گوشِ عاشق ، ذوقِ فردا می شود

نویسنده :داود اشرفی مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...