خاطرات کهن مهاباد اصفهان
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
(غریبی)
هرچه ناله کردم از جان، اشک همراهی نکرد
سینه ام سنگین شد از غربت، ولی! آهی نکرد
دستِ تنها بودم و غم در دلم جولان گرفت
از جفا در حقِ این درمانده کوتاهی نکرد
یارِ بی انصافِ من میدید و ذوقی می نمود
این چنین نامهربانی ، هیچ بدخواهی نکرد
باز ممنونم از آن دشمن که حالم را چو دید
خنده بر این بینوا ، از روی آگاهی نکرد
گرچه تنها در غریبی سوختم اما! یقین
هیچ یوسف را چنین تقدیر در چاهی نکرد
نویسنده :داود اشرفی مهابادی
برچسب: غریبی,
نویسنده: سجاد کریمی