بردارها

زاویه ات را عوض کن و صاف بنشین روبه تخته سیاه.
میانبر نگاه های خیال پردازت را از روی من بردار.
آن روبرو استاد برداری کشیده است محض خاطر ما، چشمانت را به آن بدوز و از من دست بردار.
خسته ام از این دوست داشته شدن های عبث، از کمی بعدترها که عادت می کنم به این زیر چشمی پاییدن تو که ناگهان تنهایم می گذاری و می روی و دیگر نبودنت تمام هستی ام را می گیرد و من نفسم را می بازم.از همان بعدتر هایی که هیچ برداری آنقدر کشش ندارد که فراموشم شوی.
من می ترسم از این نگاه های عاشقانه وقتی قرار است تهش نادیده بگیرمشان، من از آه این چشم های پاک می ترسم.
از نداشتن اراده درآخر یکی از هفته های پیش رو ...
کاش خدا کاری کند تمام حواست به بردارها, برود و به هر آن چه جز من بی لیاقت!

نویسنده :علیرضا_اشرفی_مهابادی

خاطرات کهن مهاباد اصفهان...