
اگر گَنده خور کرکسی شُدعقابو یا پاره سنگی بشد دُرّ ِ ناب... شود این توهّم ، مرا آشکارکه ناکس شود ،کس دَراین روزگار رود سوی رفتارِ نیک و صوابچو نیلوفر آید، بُرون از خلاب زِ زشتی کشد دست و زیبا شودزِ فرّ و بزرگی چو دریا شود دریغا! بود این خیالی محالکه مانند شیری، بغرد شغال که نا کس اگر کس شود ، بس عجیببُود زآنکه دریوزه گردد، ادیب نویسنده :داود اشرفی مهابادی...
ادامه مطلب