(دو تن فقیر) فقیری بگفتا به هم دردِ خویشکه دیشب چه خوردی تو ای دل پریش بگفتا که دیشب نخوردم مگربه مانند هر شب زِ خونِ جگر پَس از آن برفتم زِ دردِ شکمبه یک گوشه خفتم، درآغوشِ غم تو اینک بگو! دیشب ای بینواچه خوردی به دولت سرایت غذا بگفتا چه پرسی ! که دانی چو توتٓهی بوده انبانم از نانِ جو نخوردم غذایی،...

( جوانی) ای خوشا! عهدِ جوانی که مرا یاری بود دل در اندیشه ی پیوستنِ دلداری بود آتشی بود، در آن جمله وجودم می سوختعاشقی در رگ و اجزای تنم جاری بود... یار می آمد و من، مستِ حضورش بودمتا به آغوشِ لبش، فاصله چون تاری بود گاهِ دیدارِ روخش، دیده ی من میلرزیداشکِ چشمانِ تَرم، شبنمِ خونباری بود ای دریغا ! ک...

زمانی که کودکی را دیدم،کنار خیابان،ترازویی را در آغوش گرفته و خفتهنخُست گریستم و سپس آهی کشیدمو بعد از آن فریاد شدم ،در سکوتِ وهم آلودِ یک شهر xa0 اگر سیلابِ خون گیرد، امان از دیدگانِ مننباید خُرده کس گیرد، ز چشمِ خون فشانِ من که طاقت داده ام از کف،ز این اندوهِ بی پایانکُند کَر...گوشِ عالم را، در ای...

( زیبای ری) آنقدر گفتی زِ مستی، با من ای زیبای ریعاقبت نوشیدم از ، چشمانِ مستَت جامِ می چون شُدم مخمورِ آن ، چشمانِ شهلا از شرابشاعری را پیشه کردم، با تو ای! فرخنده پی دل ببریدم ز غیر و چون سپردم دست توشد برایم همچو فروردینِ خرّم ،ماه دی دلبری کردی ز من ،منهم برایت عاشقیکی ! چنین عیشی نموده در جهان،...

(یکی دارد) یکی دارد فلان جا خانه ای شیک نمای ساختمانش سنگ آنتیک یکی مستأجر و بی خانمان است نشسته در سرایی تنگ و تاریک یکی از بسکه خورده مرغ و شیشلیک شده چاق و تپل مانند پاتریک غضنفر هم فلافل را سه نونه چنان خورده که افتاده به تیک تیک یکی میرِ سفر قزاق و تاجیک به هندوستان و گرجستان و مکزیک قلی هم میر...

(زخم تنهایی) زخم تنهایی من تاول ناسور شدهداد از این دل که چنین بی کس و مهجور شده بسکه بی مهری و کین دیده ام از چرخِ فلکزندگی در نظرم وصله ی ناجور شده اندرین شهر بلاخیز که من زاده شدمعشق٬ از خاطره ها رفته و نافور شده مرده احساسِ گلِ سرخ در آغوش هَزارناله ی زاغ سیه ٬ گوشه ی ماهور شده خنجر از پشت زدن د...

xa0 این بار رسیده ام به چند قدمی ات، بایدچنان تصویری از تو بسازم که معمارها انگشت به دهان بمانند!نقش می بندی در ذره ذره حواسم و اعتراف می کنم درک این همه زیبایی کار من و شعورم نیست. تسخیر قلعه ی تو فراتر از سختی های روزمره است ، می ترسم از پسش بر نیایم.می شود یک سوال بپرسم؟این چه عطری است به خود زده...

اگر گَنده خور کرکسیxa0 شُدعقابو یا پاره سنگی بشد دُرّ ِ ناب... شود این توهّم ، مرا آشکارکه ناکس شود ،کس دَراین روزگار رود سوی رفتارِ نیک و صوابچو نیلوفر آید، بُرون از خلاب زِ زشتی کشدxa0 دست و زیبا شودزِ فرّ و بزرگی چو دریا شود دریغا! بود این خیالی محالکه مانند شیری، بغردxa0 شغال که نا کس اگر کس شود...